The Solo Traveller's View

O David Garrett και το βιολί

Προσπάθεια ανάλυσης ενός μουσικού φαινομένου – Μέρος 4

Στο YouTube, μία ιδιωτική καταγραφή βίντεο, μας δίνει μία γεύση από τον μικρό David, καθώς παίζει στο πρώτο του βιολί. Είδατε το βλέμμα της σκληρής συγκέντρωσης στο πρόσωπό του? Παρατηρήσατε την στάση του σώματός του, που λέει «επιτρέψτε μου να σας δείξω τι μπορώ να κάνω»? Υπάρχει τόση αποφασιστικότητα στο βλέμμα του και ακόμη σ’ αυτήν την τόσο τρυφερή ηλικία, η όλη του στάση δείχνει ότι μια μέρα θα κυριαρχήσει αυτό το μουσικό όργανο.

71 Spiegel TV Porträt

Ήδη υπάρχει μία αξιοσημείωτη διαφορά με τα άλλα μικρά παιδιά. Επειδή το μουσικό τους όργανο είναι συνήθως μία παράξενη οντότητα και η απόσταση, που τους χωρίζει είναι κάτι, με το οποίο πρέπει να συμβιβαστούν και συχνά αυτό είναι δυσβάσταχτο, ο μικρός David διανοητικά αγκαλιάζει το βιολί. Οι κινήσεις του με το δοξάρι είναι σαρωτικές και γεμάτες αυτοπεποίθηση, ξέρει πώς να παράγει έναν καλό ήχο, βρίσκεται στο γήπεδό του, δεν υπάρχουν γάτες, που τις στραγγαλίζουν εδώ. Παρατηρώντας τον πατέρα και τον αδερφό του καθώς παίζουν, ενστικτωδώς καταλαβαίνει τι σημαίνει να είσαι βιολιστής: πώς νιώθει, πως ακούγεται και πως μοιάζει. Και ήδη έχει το ταμπεραμπέντο/ την ιδιοσυγκρασία του σολίστ. Για ν’ αποκτήσει τις δεξιότητες, που απαιτούνται, θα χρειαστεί δουλειά τα επόμενα χρόνια, όμως οι δυνατότητές του είναι αδιαμφισβήτητες.

67 Klein David

Σταδιακά διασχίζει το βασίλειο των κλασμάτων, καθώς το βιολί μεγαλώνει μαζί του, από εκείνο το πρώτο μικροσκοπικό βιολί (1/16), που μοιάζει με παιχνίδι, σ’ αυτά του μεγέθους του 1/8  και ¼, μετά σ’ εκείνα του ½ και ¾. Και τελικά στο βιολί πλήρους μεγέθους, σ’ εκείνο, που περιγράφει ο ίδιος ότι έφθασε στα χέρια του πολύ νωρίς. Αυτό το πρώτο βιολί Stradivari, που απέκτησε σε ηλικία 11 ετών, ήταν ακόμη κάπως μεγάλο για εκείνον, αλλά ήταν μια προσφορά, που κανείς δεν θα μπορούσε ν’ αρνηθεί. Πρέπει να ήταν εκείνη την εποχή, υποθέτω, που ξεκίνησε η κακή στάση του σώματος, που αργότερα οδήγησε σε προβλήματα με την στάση και είχε σαν επακόλουθο τους φυσικούς πόνους, που βίωσε. Τον πόνο και το μούδιασμα, που μαστίζουν τα τελευταία χρόνια της εφηβείας του, μέχρι το σημείο, που ήξερε ότι έπρεπε να σταματήσει, να βάλει μία τάξη και να κάνει μια νέα αρχή.

88 Höchstpersönlich

Παρακολουθώντας υλικό στο YouTube, που δείχνει αυτόν τον μικρό βιολιστή σε πρόβες και πάνω στην σκηνή, η ανθυγιεινή γωνία του κεφαλιού του, δίνει στον θεατή μία άβολη αίσθηση. Το κεφάλι του David ακουμπά στο μουσικό όργανο, σχεδόν σαν να επρόκειτο για μαξιλάρι. Ναι, αυτό αντικατοπτρίζει την σχέση του με το βιολί, όπως η διεπαφή, που παράγει τον ήχο του, αλλά επίσης κάνει κάποιον ν’ ανησυχεί για τους δίσκους τους λαιμού του, διότι πρόκειται για μία στάση σώματος, στην οποία βρίσκεται για ώρες κάθε μέρα, για μήνες και χρόνια ολόκληρα. Τι σκέφτονταν οι ενήλικες γύρω του, αναρωτιέται κάποιος. Το παρατήρησαν? Ευτυχώς, ο ίδιος ο David, ήταν σε θέση  ν’ αλλάξει τις συνήθειες του έγκαιρα και να δώσει στο ακόμη εύκαμπτο σώμα του, την ευκαιρία ν’ ανακάμψει.75 Spiegel TV Porträt

Τα βίντεο, που δείχνουν τον David Garrett μετά τα χρόνια, που έζησε στην Νέα Υόρκη, δείχνουν επίσης την απελευθέρωσή του προσώπου του από το μουσικό του όργανο. Τώρα το κεφάλι του είναι όρθιο και ελεύθερο, όταν παίζει, και έχει αποβάλλει τις ακούσιες εκφράσεις του προσώπου (τόσο χαρακτηριστικές σε όσους παίζουν έγχορδα), που αποτελούσαν μέρος του παιξίματός του, κατά τα πρώτα χρόνια. Τώρα η στάση του σώματος και όλες του οι κινήσεις δείχνουν την εικόνα της πλήρους απελευθέρωσης. Μπορεί κανείς να φανταστεί ότι χρειάστηκε σκληρή δουλειά, για να φθάσει στο σημείο να παίζει τόσο φαινομενικά αβίαστα.

121 Zorba's Dance (2)

Σε συνεντεύξεις έχουν ρωτήσει μερικές φορές τον David εάν τα βιολιά του έχουν παρατσούκλι, εάν έχει ρομαντική σχέση με το μουσικό του όργανο, εάν θα μπορούσε να περιγραφθεί ως γυναίκα του … Και σ’ αυτό το σημείο είναι, που θα περιέστρεφα τα μάτια μου και θα εξέφραζα δυσπιστία και αηδία, αλλά ο David με υπομονή, εξηγεί, για ακόμη μια φορά ότι ποτέ δεν έδινε παρατσούκλια στα βιολιά του, ότι η σχέση του μαζί τους είναι τελείως επαγγελματική και ότι, αν και θα μπορούσε να το αποκαλέσει σύντροφό του, αφού υπάρχει σίγουρα ένα δέσιμο, το μουσικό όργανό αποτελεί κατά κύριο λόγο ένα μέσο για κάποιο σκοπό και αυτός ο σκοπός είναι η ΜΟΥΣΙΚΗ.

135 Metallica 2010

Αλλά συνεχίζει να υπάρχει μια διαρκής γοητεία από την πλευρά των ατόμων, που του παίρνουν συνέντευξη, σχετικά με το σπουδαίο όνομα του βιολιού Stradivari, με την σκέψη ότι το καλύτερο βιολί του David Garrett, έχει την ίδια αξία με μια σειρά από κατοικίες στα προάστια ή στην πόλη, καθώς επίσης με το γεγονός ότι μία φορά είχε την πολύ δυσάρεστη ατυχία να γλιστρήσει και να πέσει πάνω στη θήκη του βιολιού, με τέτοιο τρόπο, ώστε να πάθει ζημιά το μουσικό όργανο, που υπήρχε μέσα σ’ αυτήν (δεν ήταν το βιολί Stradivari). Ο David λέει λίγα για το χρονικό διάστημα, που χρειάστηκε, για να συμβιβαστεί μ’ αυτό το χτύπημα, αλλά μπορείτε να φανταστείτε τον πόνο και τη θλίψη, που του προκαλεί αυτή η καθημερινή υπενθύμιση του γεγονότος.

Τώρα φανταστείτε να κουβαλάτε ένα αντικείμενο τέτοιας αξίας κάθε μέρα και τις περισσότερες νύχτες. Πόσο θα σας επηρέαζε? Φυσικά απαιτείται εκπαίδευση μιας αυξημένης συνειδητοποίησης, που εκτείνεται πάνω από τα όρια της φυσικής σας ύπαρξης. Μια στάση προστατευτικής φροντίδας αναπτύσσεται, μια συνεχή προσοχή/σύνεση, που με τον καιρό θα γίνει δεύτερη φύση.  (Όπως γνωρίζουμε για πρώτη φορά οι γονείς των νεογνών μπαίνουν σ’ αυτή την κατάσταση, χωρίς καμιά προετοιμασία). Με εξαίρεση τους οργανίστες, πιανίστες και αρπίστες, οι περισσότεροι μουσικοί πρέπει να κουβαλούν κάτι ευάλωτο και πολύτιμο στην κοινή καθημερινή τους ζωή. Αυτή η τρυφερή, προστατευτική φροντίδα είναι μία ικανότητα της ψυχής, που είναι ανεπτυγμένη πάντα σε κάθε άνθρωπο. Και ο David Garrett, εκπαιδευμένος από την αναγκαιότητα, πρέπει οπωσδήποτε να έχει αυτή την αρετή σε αφθονία. Αυτή είναι ακόμη μία ελκυστική πτυχή του χαρακτήρα του, ακόμη μία χορδή στο δοξάρι του. (Και ποτέ αυτή η έκφραση δεν φαινόταν πιο εύστοχη.)

***

Συνεχίζεται … Την επόμενη φορά θα εξετάσουμε την εικόνα του David Garrett ως επαναστάτη.