The Solo Traveller's View

David Garrett, επαναστάτης κατά περίσταση

Προσπάθεια ανάλυσης ενός μουσικού φαινομένου  – Μέρος 5

Έχουν καρφιτσώσει στον David Garrett την ταμπέλα του επαναστάτη. Γιατί η εξωτερική του εμφάνισή δεν είναι αυτή του κλασικού μουσικού, οι συναυλίες του δεν είναι πια το είδος των συναυλιών, που θα περίμενε το κοινό των πρώτων χρόνων του και η προσέγγισή του, της μουσικής αναμιγνύει παγιωμένες αντιλήψεις, που τις κάνεις να μοιάζουν περιττές. Είναι ενδιαφέρον να δούμε, ότι κατά τη διάρκεια της ζωής του, έχει βρεθεί επανειλημμένως στη θέση να τον χαρακτηρίζουν επαναστάτη, παρόλο που, όπως ο ίδιος έχει δηλώσει, η φυσική του κλίση είναι να ζει αρμονικά με τους γύρω του.

70a sharpenedΕπαναστάτης, εξ’ ορισμού, είναι κάποιος που αντιστέκεται σε οποιαδήποτε αρχή, στον έλεγχο ή στην παράδοση στην αρχή (γνωρίζετε αυτόν τον τύπο ανθρώπου). Αυτός δεν φαίνεται να είναι ο χαρακτήρας του David Garrett, εντούτοις υπάρχει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στη ζωή του, που τον εξαναγκάζει να αντιστέκεται. Πάντα έρχεται με τη μορφή μιας κρίσιμης κατάστασης, στην οποία τα στοιχήματα είναι υψηλά, όπως ένα πρώτο βιολί Stradivari, μία πρώτης κατηγορίας δισκογραφική εταιρεία ή μία καριέρα κλασικής μουσικής. Οι αποφάσεις, που πρέπει να ληφθούν είναι τόσο ασυνήθιστες, που το αγόρι, ο έφηβος και ο νεαρός άντρας με την σειρά του, δεν έχει καμία αντίστοιχη παλιότερη περίπτωση, για να πάρει ως παράδειγμα και να συμβουλευτεί. Και κάθε φορά, το ένστικτό του τον βάζει σε μία πορεία, που έρχεται σε σύγκρουση με την άποψη των μεγαλύτερων και θεωρητικά σοφότερων ανθρώπων. Οι απόψεις τους δεν είναι καθόλου ανόητες, βγάζουν σωστό νόημα και θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν αποδεκτές σαν μια καλή συμβουλή. Αλλά η διορατικότητα του David τον οδηγεί να διαφωνήσει με όλους και να έρθει σε αντίθεση εξ’ ολοκλήρου με τις γνώμες τους.

Η επίγνωση ότι πρόκειται να αναστατώσει και απογοητεύσει τα πιο κοντινά και αγαπημένα του πρόσωπα, πρέπει κάθε φορά να ήταν οδυνηρή για εκείνον. Και δεν ήταν ποτέ περισσότερο από τη στιγμή, που διαπίστωσε ότι το βιολί Strativari, που είχε λάβει ως δάνειο, στην ηλικία των 11 ετών (και μάλιστα μέσω του προέδρου της Γερμανικής Δημοκρατίας, όχι λιγότερο) ήταν ένα ελαττωματικό μουσικό όργανο, που δεν ταίριαζε στις ανάγκες του. Τι δίλημμα! Είναι ακόμη τόσο μικρός: Πώς να καταφέρει, ώστε η άποψή του να εισακουστεί και τα λόγια του να γίνουν αποδεκτά? Μια απλή αλήθεια, που προκύπτει από την άμεση εμπειρία, έρχεται τώρα σε σύγκρουση με τη γνώμη όλων των άλλων. Φυσικά γνωρίζει ότι θα φανεί αλαζονικός και αχάριστος, και αυτό πρέπει να τον πονάει, διότι ο μικρός David δεν είναι επαναστάτης από τη φύση του και σίγουρα όχι για το καλό του. Απλά βλέπει τα πράγματα διαφορετικά από την δική του οπτική γωνία.

sharpened 4Η κατάσταση επαναλαμβάνεται στο τέλος της εφηβείας του, όταν καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πρέπει να ζητήσει την συμβουλή του Isaac Stern, προκειμένου να βρει τον δικό του δρόμο, τη δική του φωνή και τη δική του προσωπικότητα. Για να το καταφέρει αυτό, πρέπει να φύγει από το σπίτι του κι έτσι μετακομίζει στη Νέα Υόρκη, για να σπουδάσει βιολί και σύνθεση. Θα ήταν φυσιολογικό και εύκολο για τη ζωή οποιουδήποτε άλλου, θα ήταν απλά θέμα εξόδου από τη φωλιά του, που πιθανόν θα το επικροτούσαν όλοι. Πόσοι γονείς δεν θα ενθουσιάζονταν αν μάθαιναν ότι ο έφηβος γιος τους υπέβαλε κρυφά αίτηση στο τμήμα μουσικών σπουδών του πανεπιστημίου “Juilliard School” και έγινε δεκτός? Μπορείτε να σκεφτείτε κάτι άλλο, που θα σας έκανε περισσότερο περήφανους?

Αλλά για τον David, αυτό το βήμα ήταν γεμάτο δυσκολίες: Πρέπει να διακόψει τους δεσμούς με την πρώτης κατηγορίας δισκογραφική του εταιρεία, ν’ απογοητεύσει πρώτης τάξεως μαέστρους και το διεθνές κοινό του, καθώς επίσης τον εκπρόσωπό του, τον μάνατζέρ του και τέλος, αλλά καθόλου λιγότερο, τους γονείς του, στων οποίων τις ακούραστες προσπάθειες, οφείλει σχεδόν όλη την πρόωρη επιτυχία και την πολλά υποσχόμενη καριέρα. Φυσικά ο David γνωρίζει ότι θα θεωρηθεί ανόητος και αχάριστος, όμως βρίσκει το κουράγιο ν’ αντιμετωπίσει τη δυσαρέσκεια αυτών, που αγαπά και σέβεται. Πρέπει να κάνει αυτό, που εκείνος νομίζει ότι είναι σωστό και αν το ν’ ακολουθήσει αυτό, που πιστεύει, τον κατατάσσει στην κατηγορία του επαναστάτη, ας είναι.

sharpened 3Στην συνέχεια, αυτή η κατάσταση εμφανίζεται στην ηλικία των 20 χρόνων του, αυτή τη φορά με τη μορφή μιας απόφασης καριέρας. Μόνο, που τώρα ο David ξέρει ότι μπορεί να εμπιστευτεί την κρίση του και ο ρόλος του επαναστάτη του μοιάζει οικείος. Ενάντια στις συμβουλές περίπου «δέκα χιλιάδων ανθρώπων» ξεκινάει έναν νέο τρόπο παρουσίασης της κλασικής μουσικής σ’ ένα ευρύτερο και νεότερο κοινό. Βρίσκει υποστήριξη και τους σωστούς ανθρώπους, για να δουλέψει μαζί τους, μοιράζεται το όραμά του και τον ενθουσιασμό του. Και μ’ αυτή την τελευταία πράξη, που θεωρείται ως επανάσταση ενάντια στην παράδοση και σε όλες τις κοινές πεποιθήσεις, απελευθερώνεται και γνωρίζει τεράστια επιτυχία.

sharpened 2Τόσες πολλές μάχες, τόσες πολλές νίκες. Ακολουθώντας την πυξίδα της δικής του πεποίθησης, μέσα από κάθε είδους καταιγίδες, ο David Garrett επιτυγχάνει ένα αξιοζήλευτο μέτρο ελευθερίας, χαράς και ικανοποίησης, καθώς και μία αίσθηση του σκοπού. Αντί ν’ ακολουθήσει το ομαλό μονοπάτι προς τη διεθνή φήμη, που του είχε ανοιχθεί από πολύ νωρίς, ο David αποδεικνύει ότι είναι ικανός να φθάσει εκεί με τους δικούς του όρους. Αυτό τον κάνει επαναστάτη? Τον κάνει άνθρωπο με την καλύτερη έννοια του όρου. Και τώρα, επιτέλους, ο κόσμος είναι έτοιμος να ακούσει. «Πρέπει να είναι ο πιο αγαπητός άνθρωπος στον κόσμο» σχόλιο θαυμαστή. Σίγουρα το αξίζει.

***

Θα υπάρξει συνέχεια με μια πιο προσεκτική ματιά στο στυλ και στην εικόνα του David Garrett.

Advertisements