The Solo Traveller's View

Η μουσική μαγεία του David Garrett

Προσπάθεια ανάλυσης ενός μουσικού φαινομένου  – Μέρος  3

Το ερώτημα τέθηκε: Τι είναι αυτό, που ξεχωρίζει τον David Garrett από τους υπόλοιπους βιολιστές? Εκείνους, που εργάστηκαν σχεδόν εξίσου σκληρά, όπως εκείνος, στην παιδική τους ηλικία και τώρα παίζουν εξίσου καλά? Εκείνους, που παίζουν με ορχήστρα αντί για το κέντρο της σκηνής? Ο σπουδαίος μαέστρος Zubin Mehta, φίλος για πολλά χρόνια και μέντορας του David, το έθεσε ως εξής: «Πρέπει να έχεις τον ήχο του σολίστ και την ιδιοσυγκρασία του σολίστ… Ο David έχει και τα δύο.»

68 Bach Sonata No 2 - Andante

Αλλά υπάρχει, επίσης, η ικανότητα του David να παίρνει κάθε τετριμμένη μελωδία, την οποία ήλπιζες να μην ξανακούσεις ποτέ «O sole mio, O Tannenbaum, O ο,τιδήποτε» και την μετατρέπει σε λαμπερή και καινούρια, όπως το άχυρο μετατρέπεται σε χρυσάφι σ’ ένα παραμύθι. Η καρδιά, το κεφάλι και τα χέρια του σημαδεύουν τα όρια αυτού του πεδίου ισχύος, στο οποίο μια χαρούμενη αναγέννηση οποιουδήποτε – ναι πραγματικά οποιουδήποτε – μουσικού κομματιού εμφανίζεται μπροστά στα έκπληκτα αυτιά μας, πραγματοποιείται με την μετάδοση κοντινών πλάνων της κάμερας μπροστά στα γεμάτα θαυμασμό/απορία μάτια μας.

Σχόλια θαυμαστών στο youtube: «Ποτέ δεν κουράζομαι  να παρακολουθώ αυτή τη μουσική ιδιοφυΐα», «Πάντα με κάνει ευτυχισμένο/η να παρακολουθώ τον David Garrett να παίζει», «Υπέροχο, απλά υπέροχο!», «Πολλά ευχαριστώ για τη μαγική μουσική!»

Υπάρχει τέτοια συνειδητή σαφήνεια σε κάθε νότα και διάστημα και το παίξιμό του δεν είναι ποτέ υπερβολικά γλυκό, ποτέ υπερβολικά συναισθηματικό. Ο υπαινιγμός της ανησυχίας για τις χορδές και το αρρενωπό σφρίγος του παιξίματός του, λειτουργούν εξίσου καλά με την σύγχρονη και κλασσική μουσική: Μπετόβεν και Μπραμς, Μετάλλικα και Νιρβάνα, «Tico tico» και «Czardas», «Yesterday» και «Summetime» ακόμη Σοπέν και Σούμπερτ (είναι όλα σχετικά με το πιάνο) σπάνια μπορεί ν’ ακούγονται πιο συναρπαστικά.

«Έχετε ακούσει ποτέ τίποτα πιο όμορφο?», «Πώς αγγίζει την καρδιά μου, εξαιρετικό!», «…ένας εξαιρετικά ταλαντούχος και ευαίσθητος μουσικός», «Ο τόνος του είναι καταπληκτικός», «Κάθε άγγιγμα, μαγεία! Τέλειο!», «Προσθέτει στο τραγούδι τόσα πολλά από το προσωπικό του στυλ», «Κάθε νότα παίζεται με τόση σαφήνεια», «Φοβάμαι πως ο,τιδήποτε αγγίζει, μετατρέπεται σε χρυσό», «Σ’ ευχαριστώ αγαπημένε μου David Garrett για την φανταστική μουσική σου και για την ευτυχία, που χαρίζεις σε όλους μας».

61 Ode to Joy, 2013

Ο David Garrett έχει τα μέσα να είναι άφοβος στις επιλογές του, οι ταμπέλες όπως «κλασσικός», «crossover», «καλλιτέχνης που κάνει διασκευές» και άλλες παρόμοιες, είναι επουσιώδους σημασίας σ’ αυτή, την δική του ξεχωριστή διαδικασία συνειδητής δημιουργίας, στη διεθνώς κατανοητή γλώσσα της μουσικής: Μία σειρά από νότες σε άψογο συγχρονισμό, μία εξέλιξη της αρμονίας, ένας ρυθμός …. και η ξεχωριστή διατύπωση του David, που εκφράζει ένα συγκεκριμένο συναίσθημα, με τον πιο όμορφο τρόπο, αυτή τη χρονική στιγμή και βγάζει προς τα έξω την εξαιρετική δεξιοτεχνία του.

Μου φαίνεται ότι αυτή η συγκεκριμένη αλχημεία, αυτή η διαδικασία του να μετατρέπεις κάτι πασίγνωστο σε κάτι που αξίζει να το ακούσεις, είναι η απαράμιλλη ικανότητα του David Garrett, πασπαλισμένη με τη μεταδοτική του χαρά και το μουσικό του πάθος. Και σαν μάγος εμφανίζει ξαφνικά αυτήν την γοητεία, για την ευχαρίστησή μας, ξανά και ξανά, αδιάκοπα. Αλλά αυτό, που μας δίνει δεν είναι ποτέ αυταπάτη, είναι η αλήθεια, καθαρή και γλυκιά.

***

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…Το επόμενο θέμα μας, θα είναι ο David Garret και το βιολί του.

Advertisements